ಪ್ರಸ್ತಾವಿಕೆ
ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಓದು — ಎರಡು ದೃಷ್ಟಿಗಳ ಮುಖಾಮುಖಿ
ಶ್ರಾವಣಮಾಸದ ಚಿಂತನೆ–೨೭
ದಿನಾಂಕ: ೦೯–೦೯–೨೦೨೬
ಪ್ರಭುಲಿಂಗಲೀಲೆ — ಒಂದು ಸಮಗ್ರ ಚಿಂತನೆ
ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭು — ಹರಿಹರ ಮತ್ತು ಚಾಮರಸರ ದೃಷ್ಟಿಸೃಷ್ಟಿ
ಮೂಲ ಲೇಖಕರು: ಶ್ರೀ ಪ್ರಕಾಶ ಗಿರಿಮಲ್ಲನವರ
ಒಂದೇ ಮಹಾಚೇತನವನ್ನು ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಕವಿಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಕಾಲ, ಕಾವ್ಯಪ್ರತಿಭೆ ಮತ್ತು ತಾತ್ತ್ವಿಕ ದೃಷ್ಟಿಗಳ ಮೂಲಕ ಹೇಗೆ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ಒಂದು ವಿಶೇಷವಾದ ಓದಿನ ಅನುಭವ. ಹರಿಹರರು ಕಂಡ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭು ಮತ್ತು ಚಾಮರಸರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭು—ಈ ಎರಡು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಅವಲೋಕನಗಳನ್ನು ಒಂದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದನ್ನು ಇಟ್ಟು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ತವಕವೇ ಈ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಯಿತು.
ಹರಿಹರರ ಅಲ್ಲಮನು ಮಾನವೀಯ ಅನುಭವಗಳ ನೆಲೆಯಿಂದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಿಖರದತ್ತ ಏರುವ ಸಾಧಕನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಚಾಮರಸರ ಅಲ್ಲಮನು ಆರಂಭದಿಂದಲೇ ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊತ್ತು, ಇತರ ಸಾಧಕರ ಬದುಕಿಗೆ ಬೆಳಕು ನೀಡುವ ಜಗದ್ಗುರುವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಒಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಮನ ಆತ್ಮಸಾಧನೆಯ ಪಯಣ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೊಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಆ ಸಾಧನೆಯ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನಪ್ರಭೆ ಲೋಕವನ್ನು ಬೆಳಗುತ್ತದೆ. ಈ ಎರಡೂ ದೃಷ್ಟಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ವಿರೋಧಿಗಳಲ್ಲ; ಒಂದನ್ನೊಂದು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ಅಲ್ಲಮತತ್ತ್ವದ ಎರಡು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಮುಖಗಳು.
ಶ್ರೀ ಪ್ರಕಾಶ ಗಿರಿಮಲ್ಲನವರ ಅವರು ಅಪಾರ ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ತೌಲನಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ರಚಿಸಿರುವ ಈ ಮೌಲಿಕ ಲೇಖನವು ಅನೇಕ ಕುತೂಹಲಕರ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನೂ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಒಳನೋಟಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ನಾನು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಲೇಖನದ ಅರ್ಥವಿಸ್ತಾರ ಮತ್ತು ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಆಳವನ್ನು ಮೊದಲ ಓದಿನಲ್ಲಿಯೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಚಾರವನ್ನೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓದುತ್ತಾ, ಹರಿಹರ ಮತ್ತು ಚಾಮರಸರ ನಿರೂಪಣೆಗಳನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿರಿಸಿ, ನನ್ನ ಅರಿವಿಗಾಗಿ ಕೆಲವು ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ.
ಆ ಪ್ರಯತ್ನವು ಕೇವಲ ಲೇಖನವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವಿನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಕಾವ್ಯಕಣ್ಣುಗಳ ಮೂಲಕ ನೋಡುವ ಹೊಸ ಅನುಭವವನ್ನೇ ನೀಡಿತು. ಹರಿಹರರ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾನವನೊಳಗಿನ ಶಿವತ್ವದ ಅನ್ವೇಷಣೆ ಕಂಡರೆ, ಚಾಮರಸರ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾನವನೊಳಗಿನ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಮೀರಿ ಶಿವತ್ವವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವ ಪರಮಚೈತನ್ಯ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಮೂಲ ಲೇಖನದ ಆಶಯಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗದಂತೆ, ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಮಹತ್ವದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನನ್ನ ವಿನಮ್ರ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಈ ಅವಲೋಕನ. ಇದು ಮೂಲ ಲೇಖನದ ವಿಮರ್ಶೆಯಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಓದಿ, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅದರ ಜ್ಞಾನಪ್ರಭೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅರಿವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿಕೊಂಡ ಓದುಗನ ಟಿಪ್ಪಣಿ.
— ಶ್ರೀಕಂಠ ಚೌಕಿಮಠ
ಶ್ರಾವಣಮಾಸದ ಚಿಂತನೆ 27 (ದಿನಾಂಕ 9-9-26):ಪ್ರಭುಲಿಂಗಲೀಲೆ : ಒಂದು ಸಮಗ್ರ ಚಿಂತನೆ;ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭು : ಹರಿಹರ-ಚಾಮರಸರ ದೃಷ್ಟಿ : ಸೃಷ್ಟಿ
ಲೇಖಕ: ಶ್ರೀ ಪ್ರಕಾಶ ಗಿರಿಮಲ್ಲನವರ
ಟಿಪ್ಪಣೆಗಳು:
ಚಾಮರಸ ಮತ್ತು ಹರಿಹರರು ಇಬ್ಬರೂ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವನ್ನು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರ ನಿರೂಪಣೆಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ, ಕಥನಪದ್ಧತಿ, ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಆಶಯ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಮನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಕೇವಲ ಇಬ್ಬರು ಕವಿಗಳ ಶೈಲಿಭೇದವೆಂದು ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವಿನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಹೇಗೆ ಕ್ರಮೇಣ ಪುರಾಣಾತ್ಮಕ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು ಎಂಬ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತ.
ಆಧುನಿಕ ವಿಮರ್ಶೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ, ಹರಿಹರ ಮತ್ತು ಚಾಮರಸರ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸತ್ಯದ ಪ್ರತಿರೂಪಗಳೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಬದಲು, ಅವರವರ ಕಾವ್ಯಶಿಲ್ಪ, ಕಾಲದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮನೋಭಾವ, ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಆಶಯ ಮತ್ತು ಓದುಗರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳೆಂದು ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ
ಎರಡು ದೃಷ್ಟಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಪೂರಕವಾಗಿಯೇ ಕನ್ನಡದ ಅಲ್ಲಮಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಅದರ ವಿಶಾಲತೆ, ಆಳ ಮತ್ತು ಬಹುಮುಖತೆಯನ್ನು ನೀಡಿವೆ.
| ಕ್ರ.ಸಂ. | ಅವಲೋಕನ | ಹರಿಹರ | ಚಾಮರಸ |
| ೧ | ಕವಿ ಮತ್ತು ಕಾಲ | ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುದೇವರ ರಗಳೆ
ಹರಿಹರನ ಕಾಲ
|
ಪ್ರಭುಲಿಂಗಲೀಲೆ
ಚಾಮರಸನ ಕಾಲ
|
| ಅಲ್ಲಮನು ಮಾನವೀಯ ನೆಲೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಿಖರವನ್ನು ಏರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ | ಆರಂಭದಿಂದಲೇ ಅತಿಮಾನುಷ, ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಚೈತನ್ಯದ ಪ್ರತಿರೂಪ | ||
| ದೃಷ್ಠಿಕೋನ | ಹರಿಹರನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವಿನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಮಾನವೀಯ ಅನುಭವವೇ ಮೂಲಾಧಾರ. ಅವನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನೋವು, ಸಂಬಂಧ, ವಿರಕ್ತಿ, ಸಾಧನೆ, ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಆತ್ಮೋನ್ನತಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಒಳಜಗತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟವಾಗಿ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿವೆ. ಹರಿಹರನು ಅಲ್ಲಮನನ್ನು ಲೋಕದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ದೇವಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಚಿತ್ರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಲೋಕಾನುಭವದ ಮಧ್ಯದಿಂದಲೇ ವೈರಾಗ್ಯದತ್ತ, ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ ಜ್ಞಾನದೆಡೆಗೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಶಿವಾನುಭವದತ್ತ ಸಾಗುವ ಸಾಧಕನಾಗಿ ರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಹರಿಹರನ ಅಲ್ಲಮನಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯ ಸ್ಪಂದನೆ ಹೆಚ್ಚು ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನ ಆತ್ಮಸಾಧನೆ ಓದುಗರಿಗೆ ಒಂದು ಸಾಧ್ಯತೆಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ‘ಅಲ್ಲಮನು ಮಾತ್ರ ಹೀಗೆ ಆಗಬಲ್ಲ’ ಎಂಬ ದೂರದ ಅತಿಮಾನುಷ ಭಾವಕ್ಕಿಂತ ‘ಮಾನವನು ಸಾಧನೆಯ ಮೂಲಕ ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಏರಬಹುದು’ ಎಂಬ ಅನುಭವದ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಹರಿಹರನ ನಿರೂಪಣೆ ಹೆಚ್ಚು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ | ಚಾಮರಸನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನ. ಪ್ರಭುಲಿಂಗಲೀಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭು ಕೇವಲ ಸಾಧನೆಯ ಮೂಲಕ ಪರಮಸ್ಥಿತಿಗೆ ಏರಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲ; ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಮೂಲದಲ್ಲಿಯೇ ಶಿವತತ್ತ್ವದ ದಿವ್ಯತೆ ಅಡಕವಾಗಿದೆ. ಅವರ ಜನನ, ಜೀವನ, ಸಂಚಾರ, ಸಾಧಕರೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯುವ ಸಂವಾದಗಳು, ಮಾಯೆಯೊಂದಿಗಿನ ಸಂಘರ್ಷ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಸಿದ್ಧ–ಯೋಗಿಗಳ ಪರಿವರ್ತನೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವಿನ ಅತಿಮಾನುಷ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಕಥನತಂತ್ರದ ಭಾಗಗಳಾಗಿವೆ. ಚಾಮರಸನಿಗೆ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವಿನ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲ; ಅದು ಒಂದು ತಾತ್ತ್ವಿಕ ರೂಪಕ. ಅವರ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಸಂಗವೂ ಮಾಯೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ, ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ, ದೇಹಾಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯ, ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿ ಎಂಬ ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.
|
|
| ಕವಿಗಳ ಕಥನಪದ್ಧತಿ | ಹರಿಹರನು ರಗಳೆಯ ನಿರಂತರ ಚಲನೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಮನ ಜೀವನವನ್ನು ಮಾನವೀಯ ಘಟನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಕಥನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಂಗಗಳೇ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತವೆ | ಚಾಮರಸನು ಅದೇ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಪುರಾಣಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ ಘಟನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಉನ್ನತೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶಿವ–ಪಾರ್ವತಿ ಸಂವಾದ, ಮಾಯೆಯ ವ್ಯಕ್ತೀಕರಣ, ಅಲ್ಲಮನ ದಿವ್ಯಸ್ವರೂಪ, ಗೋರಕ್ಷನಂತಹ ಸಿದ್ಧರ ಪರಿವರ್ತನೆ, ಶೂನ್ಯಸಿಂಹಾಸನ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಚಾಮರಸನ ನಿರೂಪಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಕಥೆಯ ಭಾಗಗಳಲ್ಲ; ಅವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಒಂದು ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಅರ್ಥವಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತವೆ | |
| ಹರಿಹರನಲ್ಲಿ ಕಥೆಯ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದರೆ | ಚಾಮರಸನಲ್ಲಿ ತತ್ತ್ವದ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ | ||
| ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವಿನ ವೈರಾಗ್ಯ | ಹರಿಹರನ ಅಲ್ಲಮನ ವೈರಾಗ್ಯವು ಅನುಭವದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ವೈರಾಗ್ಯ. ಲೋಕದ ಅಸ್ಥಿರತೆ, ದೇಹದ ನಶ್ವರತೆ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಗಳ ಮಿತಿಯನ್ನು ಅರಿತು ಆತನು ಒಳಮುಖನಾಗುತ್ತಾನೆ | ಚಾಮರಸನ ಅಲ್ಲಮನ ವೈರಾಗ್ಯವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಮೂಲಭೂತ ಮತ್ತು ಅಸ್ತಿತ್ವಾತ್ಮಕ. ಆತನು ಲೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವನಲ್ಲ; ಲೋಕದ ಮಾಯಾತ್ಮಕ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ಮೀರಿ ನಿಂತವನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಚಾಮರಸನ ಅಲ್ಲಮನಿಗೆ ವೈರಾಗ್ಯವೆಂದರೆ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವುದಲ್ಲ, ಅವುಗಳ ಬಂಧನಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಮಾಯೆ ಅವನನ್ನು ಆಳುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಮಾಯೆಯ ಸ್ವರೂಪವೇ ಅವನ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದೆ. ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಪ್ರಭುಲಿಂಗಲೀಲೆಯ ಮಾಯಾ ಪ್ರಸಂಗವು ಅಲ್ಲಮನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಕೇಂದ್ರ ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. | |
| ಮಾಯೆಯ ನಿರೂಪಣೆ | ಹರಿಹರನ ಕಥನದಲ್ಲಿ ಕಾಮಲತೆ ಅಥವಾ ಮಾಯಾಸಂಬಂಧಿ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಅಲ್ಲಮನ ಮನೋಲೋಕದ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಮಾನವೀಯ ಘಟನೆಗಳಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಂಚಲತೆ, ಆಕರ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯದ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅವಕಾಶವಿದೆ | ಚಾಮರಸನು ಈ ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಮಾಯೆಯನ್ನು ಒಂದು ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮಾಯೆಯ ತಂದೆ ಮಮಕಾರ, ತಾಯಿ ಮೋಹಿನಿ, ಗುರು ಅಹಂಕಾರಾಚಾರ್ಯ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳೇ ಆಕೆಯ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ತಾತ್ತ್ವಿಕ ರಚನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಮಮಕಾರ, ಮೋಹ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಮನು ಜಯಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಹೊರಗಿನ ಯಾವುದೋ ಸ್ತ್ರೀಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೋಲಿಸುವುದಲ್ಲ; ಮಾನವ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಆಂತರಿಕ ವಿಕಾರಗಳನ್ನು ಮೀರುವುದು. ಈ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಚಾಮರಸನ ಮಾಯಾ ಪ್ರಸಂಗವು ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿಯೂ ಓದಬಹುದಾದ ಆಳವಾದ ರೂಪಕವಾಗಿದೆ. | |
| ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವಿನ ಗುರುತ್ವ | ಹರಿಹರನಲ್ಲಿನ ಅಲ್ಲಮನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ತನ್ನ ಅನುಭವದ ಮೂಲಕ ಉನ್ನತಿಗೇರಿದ ಶಿವಯೋಗಿ. ಅವನ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಅನುಭವವೇ ಅವನ ಮಹತ್ವಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ. | ಚಾಮರಸನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಮನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಅರಿತ ಜ್ಞಾನಿಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇತರರ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಜಗದ್ಗುರು. ಅವನು ಸಾಧಕರನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನ ‘ಕಾಳಿಕೆ’ಯನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕುತ್ತಾನೆ; ಅವರ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಕೊರತೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಶರಣಮಾರ್ಗದತ್ತ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ. ಗೋರಕ್ಷನ ಪ್ರಸಂಗ ಇದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆ. ವಜ್ರಕಾಯದ ದೇಹಾಭಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಮೆರೆದಾಡುವ ಗೋರಕ್ಷನಿಗೆ ಅಲ್ಲಮನು ದೇಹದ ಅಜೇಯತೆಯಿಗಿಂತ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದ ಅಜೇಯತೆ ಮುಖ್ಯವೆಂದು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಗೋರಕ್ಷನ ಪರಿವರ್ತನೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಯೋಗಿಯ ಮತಾಂತರವಲ್ಲ; ದೇಹಕೇಂದ್ರಿತ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಚೈತನ್ಯಕೇಂದ್ರಿತ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ನಡೆಯುವ ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆ.
ಚಾಮರಸನ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭು ವಿವಿಧ ಪಂಥ, ಸಿದ್ಧಾಂತ ಮತ್ತು ಸಾಧನಾಮಾರ್ಗಗಳ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಶರಣತತ್ತ್ವದ ವಿಶಾಲ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಸಾಧಕರನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ. ಇದರಿಂದ ಅವರ ಗುರುತ್ವವು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪಂಥದ ಸೀಮಿತ ಗುರುತ್ವವಾಗದೆ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ಯಾರನ್ನೂ ಅವರ ಹಿಂದಿನ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸಿ ಹೊಸ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಎಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಅವರ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಆತ್ಮಾನುಭವದ ಉನ್ನತ ಹಂತಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಚಾಮರಸನ ಅಲ್ಲಮನು ‘ಗುರು’ಗಿಂತಲೂ ‘ಗುರುತತ್ತ್ವ’ದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.
|
|
| ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವಿನ ಲೋಕಸಂಬಂಧ | ಹರಿಹರನ ಅಲ್ಲಮನು ಲೋಕಾನುಭವದಿಂದ ದೂರ ಸರಿದು ಆತ್ಮಾನುಭವದತ್ತ ಸಾಗುವ ವ್ಯಕ್ತಿ.
|
ಚಾಮರಸನ ಅಲ್ಲಮನು ಲೋಕದಲ್ಲೇ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ಲೋಕಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ.
ಲೋಕವನ್ನು ತೊರೆದುಹೋಗುವುದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ವೈರಾಗ್ಯವಾದರೆ, ಲೋಕದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಬಂಧಿತರಾಗದೆ ಬದುಕುವುದು ಇನ್ನೂ ಉನ್ನತವಾದ ವೈರಾಗ್ಯವೆಂಬ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಚಾಮರಸನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬನವಾಸಿಯಿಂದ ಕದಳಿಯವರೆಗೆ ಅಲ್ಲಮನ ನಿರಂತರ ಸಂಚಾರವು ಈ ಬಂಧನಾತೀತ ಸ್ವರೂಪದ ಸಂಕೇತ. ಅವನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ನೆಲೆನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ; ಯಾವುದನ್ನೂ ತನ್ನ ಅಂತಿಮ ಆಶ್ರಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೂ, ಸ್ಥಾನಕ್ಕೂ, ಸಂಬಂಧಕ್ಕೂ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಶೂನ್ಯಸಿಂಹಾಸನದ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಈ ಅಂಶ ತನ್ನ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಬಸವಣ್ಣನು ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವಿಗೆ ಶೂನ್ಯಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿದರೂ, ಆ ಸಿಂಹಾಸನದ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲಮನು ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ‘ಶೂನ್ಯ’ವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಆಸನ ಅಥವಾ ಗೌರವದ ಸಂಕೇತವಲ್ಲ; ಅಧಿಕಾರದ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಮೀರುವ ಚೈತನ್ಯದ ಸಂಕೇತ. ಅಧಿಕಾರ ದೊರೆತಾಗ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಸುಲಭ; ಆದರೆ ಅಧಿಕಾರ ತನ್ನನ್ನು ಬಂಧಿಸದಂತೆ ಅದರಿಂದಲೂ ಅತೀತನಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದು ಅಪರೂಪದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ಥಿತಿ. ಚಾಮರಸನ ಅಲ್ಲಮನು ಇದೇ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಶೂನ್ಯಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲಿದ್ದರೂ ಸಿಂಹಾಸನಾತೀತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವಿನ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ರೂಪಕಗಳೂ ಚಾಮರಸನ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸುತ್ತವೆ. ‘ಹರಿವ ನದಿಗೆ ಮೈಯೆಲ್ಲ ಕಾಲು’, ‘ಉರಿವ ಕಿಚ್ಚಿಗೆ ಮೈಯೆಲ್ಲ ನಾಲಗೆ’, ‘ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಗೆ ಮೈಯೆಲ್ಲ ಕೈ’, ‘ಗುಹೇಶ್ವರ ನಿಮ್ಮ ಶರಣಂಗೆ ಸರ್ವಾಂಗವೆಲ್ಲ ಲಿಂಗ’ ಎಂಬ ವಚನದ ರೂಪಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಮನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಚಲನೆ, ದಹನಶಕ್ತಿ, ಸ್ಪರ್ಶಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಲಿಂಗಾನುಭವದ ಸಮಗ್ರತೆ ಒಂದಾಗುತ್ತವೆ. ನದಿಯಂತೆ ಅವನು ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ; ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತಾನೆ; ಗಾಳಿಯಂತೆ ಜ್ಞಾನಾನುಭವವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡುತ್ತಾನೆ; ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸರ್ವಾಂಗವೂ ಲಿಂಗವಾಗುವ ನುಭವದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿ–ಲಿಂಗ ಭೇದವನ್ನು ಮೀರುತ್ತಾನೆ.
|
|
| ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ | ಹರಿಹರನ ಕಥನದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಮುಖ್ಯ | ಚಾಮರಸನಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ಮುಖ್ಯ
|
|
| ಮಾನವೀಯತೆ | ಹರಿಹರನ ಅಲ್ಲಮನು ಮಾನವೀಯತೆಯಿಂದ ದಿವ್ಯತೆಯತ್ತ ಸಾಗುವ ‘ಸಾಧಕ’ | ಚಾಮರಸನ ಅಲ್ಲಮನು ದಿವ್ಯತೆಯಿಂದ ಮಾನವಲೋಕದೊಳಗೆ ಇಳಿದು ಸಾಧಕರನ್ನು ಜ್ಞಾನದೆಡೆಗೆ ನಡೆಸುವ ‘ಜಗದ್ಗುರು’ | |
| ಹರಿಹರನು ಅಲ್ಲಮನ ಆಂತರಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಮೇಲೆ ಒತ್ತು ನೀಡಿದರೆ | ಚಾಮರಸನು ಅವನ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಪರಿವರ್ತನಾಶೀಲ ಗುರುತ್ವದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. | ||
| ಹರಿಹರನ ಕಥನದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಮನನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವನ ಜೀವನಾನುಭವ ಮುಖ್ಯವಾದರೆ | ಚಾಮರಸನ ಕಥನದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವನ ಸುತ್ತಲಿನ ಸಂಕೇತಗಳು ಮತ್ತು ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ.
|
||
| ಹರಿಹರನ ಅಲ್ಲಮನು ಮಾನವೀಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಸಾಧಕ | ಚಾಮರಸನ ಅಲ್ಲಮನು ಆ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಂತ ಜ್ಞಾನಚೈತನ್ಯ | ||
| ಹರಿಹರನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಮನ ಅನುಭವದ ಪಯಣ ಮುಖ್ಯವಾದರೆ | ಚಾಮರಸನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಮನ ಅನುಭವವೇ ಇತರರ ಪಯಣಕ್ಕೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗುತ್ತದೆ | ||
| ಹರಿಹರನ ಅಲ್ಲಮನು ಲೋಕದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; | ಚಾಮರಸನ ಅಲ್ಲಮನು ಲೋಕದ ಬಂಧಿತರನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ | ||
| ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವಿನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವು ಹೇಗೆ ಬಹುಮುಖವಾಗಿ ವಿಕಸಿತಗೊಂಡಿತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇವು ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಹಂತಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು |
ಹರಿಹರನು ಅಲ್ಲಮನನ್ನು ಮಾನವೀಯ ಅನುಭವದ ನೆಲೆಗೆ ಇಳಿಸಿ ಓದುಗರಿಗೆ ಸಮೀಪಗೊಳಿಸಿದರೆ |
ಚಾಮರಸನು ಅದೇ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಾತ್ಮಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಉನ್ನತೀಕರಿಸಿ ವಿಶ್ವಮಾನವೀಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಕೇತವನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದನು. ಒಬ್ಬನ ಅಲ್ಲಮ ‘ಅನುಭವಿಸಿದವನು’; ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಅಲ್ಲಮ ‘ಅನುಭವವನ್ನು ನೀಡುವವನು’. ಒಬ್ಬನಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಸಾಧನೆಯ ಪಯಣ; ಮತ್ತೊಬ್ಬನಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಕಾಶ. ಈ ಎರಡೂ ಮುಖಗಳು ಒಂದಾಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವಿನ ಸಮಗ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ.
|
|
| ಆಧುನಿಕ ವಿಮರ್ಶೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ, ಹರಿಹರ ಮತ್ತು ಚಾಮರಸರ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸತ್ಯದ ಪ್ರತಿರೂಪಗಳೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಬದಲು, ಅವರವರ ಕಾವ್ಯಶಿಲ್ಪ, ಕಾಲದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮನೋಭಾವ, ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಆಶಯ ಮತ್ತು ಓದುಗರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳೆಂದು ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ | ಹರಿಹರನ ಅಲ್ಲಮನಲ್ಲಿ ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು, | ಚಾಮರಸನ ಅಲ್ಲಮನಲ್ಲಿ ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ, ಪುರಾಣಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದು. | |
| ಹರಿಹರನ ಅಲ್ಲಮ ಮಾನವನೊಳಗಿನ ಶಿವತ್ವದ ಅನ್ವೇಷಣೆಯ ಪ್ರತೀಕವಾದರೆ | ಚಾಮರಸನ ಅಲ್ಲಮ ಮಾನವನೊಳಗಿನ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಶಿವತ್ವವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವ ಪರಮಚೈತನ್ಯದ ಪ್ರತೀಕ |



























Total views : 28523